Anto BIR oldu, biz yerle bir!

05/03/2012 15:16

Sevgili Canikos,

Sabah sabah masaj cok iyi geldi...Haftada 2 gun masaj servisi var ofiste. Masozumuz Alman, adi Ruth. Alman disiplini ile masaji guzel yapiyor. Ama masaj deyince insanin aklina gelen feng shui ortami pek olmuyor. Yasemin kokulu mumlar ve Cin ezgileri yok arka planda. Onlarin yerine muhabbeti seven Ruth'un sesi ve Capital FM calan radyosu var! Yani seans cene calarak, dedikodu yaparak geciyor. Sanki masajda degil de manikurde gibi hissediyorum kendimi. Zira manikurcum Vietnamli ve de Ingilizce'yi kendi kafasina gore konusuyor. Ben de arada anlayabildigim kelimeleri birlestirip konuyu cozmeye calisiyorum. Dolayisiyla cok yogun bir muhabbet olamiyor, beynimdeki fosfor yetismiyor. Ben de bu acigi, masoz Ruth ile kapatarak, olaylardan geri kalmamis oluyorum.

Bu sabah, gevsemeye acil ihtiyaci olan kaslarim gevseyemeden bitti seansimiz. Olay, Ruth'un cok yakin bir arkadasinin bu sabah ondan hoslandigini itiraf etmesi ile basliyor. Gelin gorun ki, bahsedilen sahis evli ( cocugu yok ama cocugu gibi sevdigi bir kopegi var) (Ruth detaylari atlamaz!). Evli olmasinin yanisira o bir disi(hayir, kopek degil Ruth'un arkadasi) ! Yani bu kizcagiz, bir adamla evlenip, lezbiyen oldugunun farkina varip, arkadasi Ruth'a asik oluyor, ve butun bunlari bu sabah Ruth'a itiraf ediyor. Sansa bakin ki, bu olayin uzerine Ruth'un karsina cikan ilk heteroseksuel de benim. Butun bunlari dinleyip yorum yapmaya calisirken, ben ve zavalli kaslarim nasil gevseyebiliriz ki! Neyse, sizi de daha fazla kasmayayim...

Masaja olan acil ihtiyac aslinda dun Anto'ya yaptigimiz dogum gunu partisinden kaynaklaniyordu. Sagolsun bizi yalniz birakmayan arkadaslarimiz, geldiler, hediyelerle, Anto cok mutluydu, bir suru yeni oyuncagi, ve oyun arkadasi oldu. Her bebekli olayda oldugu gibi bebekli parti organizasyonunun da zorluk katsayisinin hayli yuksek oldugunu farkettik! Dolayisiyla, herkese yetisemedik, ickileri tazeleyemedik, muhabbet edemedik. Ama sonucta herkes kendi kendine idare etti, cocuklar kosturdu oynadi, pastalar kesildi, sampanyalar icildi. Herkes kazasiz belasiz tek parca halinde ayrildi evden. Bizi en cok dehsete dusuren sey ise yeni bir olayin bilincine varmak oldu; Cocuk Yas Gunu Partileri! Evet artik hayatimizin bir parcasi olacak, bizimkinin yas gunleri, etrafimizdaki baska bebelerin yas gunleri, okul arkadaslarinin yas gunleri. Bir anda bir partiden diger partiye kosarken hayal ettik kendimizi! Cekim gucu kacinilmaz bir kara deligin icine girmis bulunduk, kazamiz mubarek olsun, evimiz balonla dolsun :-)

Artik bir yasinda bir oglum var. Saka gibi, bir yas, bir yil geride kaldi. Inanilmaz bir transformasyon, insan yavrusunun ilk senesi. Dogdugu gunle, bu gun arasinda daglar var. Hatta gezegenler, galaksiler var. Su siralar, yavas yavas birseyler soylemeye basladi, opucuk yapiyor, el salliyor, ve de "NO" diyor. Evet yavrumun ilk kelimesi N-N-NOO oldu. Bu durumu nasil hayra yorabiliriz bilmiyorum.

Henuz yurumuyor, ama surekli ayakta. Ilk adim korkusu var sanki, tam atacakken adimini poposunun uzerine dusuruyor kendisini. Onun yerine sandalyeleri, kutulari, onune cikan her turlu engeli iterek yuruyor. En sevdigi seyler, tekerlekli oyuncaklar ve de kitaplar. Arabalarin tekerlekleriyle oynamaya bayiliyor, surekli ceviriyor, hizlandikca daha cok hosuna gidiyor. Acaba yavrum, bundan onceki hayatinda hampster miydi diye dusunmeden edemiyorum. Allahtan kitaplarla da bir o kadar ilgili. Surekli kutuphaneden yeni kitaplar aliniyor, bayiliyor sayfalari cevirmeye, sekillere dokunmaya. Butun bu degisimler, insani evladinin super zeki oldugu havasina sokuyor. Acaip bir hayranlik ve gurur soz konusu. Sanirim, bu donemlerde asagi yukari her anne-baba, cocugunun kucuk bir Einstein olduguna inaniyor. "inanmayacaksin, dun bizim ki kopegi gosterip havhav dedi", "ay bizimki de babasina bakip baba dedi", "ay bizimki de amuda kalkti.." ornekler uzar gider! Insan oyle bir havaya giriyor ki, nerdeyse " E neye esittir yavrum?" sorusuna, cocugunun "MC2 anneciim" cevabini verdigine inan anne-babalar var :-)

Kimseyi hayal kirikligina ugratmak istemem tabi, ama %90'imiz averaj akilli, ic guveysinden hallice insan grubuna dahiliz, dolayisiyla yavrularimiz da oyle. Biliyorum, bizim gozumuzde her zaman kucuk Einstein'lar olacaklar ama en azindan emin oldugum birsey var ki o da bizden cok daha zeki olacaklari!

optum

aslihan_partizede