36

Sevgili Sevgililer,

Bu sabah laptobumu acar acmaz, hesap makinasini baslatip "2012-1976 =36" hesabini yaptim. Bunu dunya uzerinde tek yapan benimdir sanirim (ha bir de Cin'de pirinc yiyip, 150 yasina kadar yasayanlar hesabi sasirip yapiyor olabilir) !!!! Benimkisi biraz da gozumle gormeden inanmam felsefesinden! Bir de malum sayilarla aram hic yok, carpim tablosunu ezberleyisim matematik kariyerimin doruk noktasidir. Parmak hesabi da dusunuldugu kadar kolay bir olay degil, 10 parmakla bir yere kadar.

Bugun ise ruh halime karar veremiyorum, ama depresif takilma egilimindeyim. Anto, usutmus, burnu tikali, 2 gecedir uyumuyor. Bebeklerin bir numarali sloganidir "If I don't sleep, nobody sleeps". Bizim senaryodaki "nobody" de annelik durumundan benim. Butun gece zavalli Antomu kucagimda tasidim, surekli uyandi, billur tuz gibi agladi, agladi, agladi. Ben evde tek basima, sevgilim sehir disinda. Kabus gibi bir geceydi. Acaba 36 yas boyle birsey mi; kabus gibi???? Yok canim degildir, benimkisi kotu zamanlama o kadar. Ama donup de gecen dogum gunlerimi dusunmeden edemiyorum, Istanbul'da, Barcelona'da, Miami'de, Adana'da, Paris'te gecirdigim muhtesem dogum gunlerini.... Kutlama motivasyonumun ve potansiyelimin bayir asagiya inise gectiginin kaniti mi acaba yasadiklarim? Yolun yarisi sinirini da gectim.

Sanirim, depresif takilmak icin ortam musait. Bende de hafif bir egilim var tabi, yiyemem icemem ama yine de severim acili Adana'yi, wasabili sushi'yi, az sekerli limonata'yi, ... Sabah sabah, uykusuz, yorgun ve en depresif halimle evden cikarken sevgilimin bana yazip biraktigi pembe/romantik karti farkettim, sonra disari adimimi atar atmaz masmavi gokyuzunu, ve gunesi farkettim. Tam bir aydir maruz kaldigimiz soguklar ve gri gokyuzu, tam da benim yasgunumde memleketi terk etmeye karar vermis! Demek ki hala bir umut var dedim, sonra cep telefonumdaki mesaji fark ettim. Cok sevdigim birinden bir hatirlatma " iyi ki dogmussun, Antoine'nin annesi olmussun, Charles'in kocasi(!) pardon karisi, ve benim dostum olmussun!" . Dogum gunumu sabote etmeye calisan uykusuzluk, yorgunluk, hastalik, ve sevgilisizlige, orta parmagimin basrolde oldugu bi hareketle cevap vermeye karar verdim!!!! Iyi ki dogmusum, 36 olmusum, Anto'yu dogurmusum! Eylemlerim devam edecek!

Baharin (kagit uzerinde) gelisiyle, yillardir ozlemini cektigimiz, kendi acik alanimizda takilmak, barbeku yapmak, gibi aktivitelere girismeye karar verdik. Takvimlerin Nisani gosterdigi gun, Amazon.com'dan barbeku siparisi verildi. John Lewis'ten masa-sandalye alindi. Hepsi geldi, kuruldu, temizlendi, hatta parlatildi! Ancak bahce kapisindan disari adimimizi atacagimiz gun, bir yagmur basladi, ve o gun bugundur durmadi (yani bugun durdu) !! Oysa sevgilim, hayalindeki barbeku ekipmanini bulana kadar, haftalarca arastirma yapmisti, forumlari, review'leri okumustu. Barbekusel ihtiyaclarimiza en iyi cozum olacak markayi ve modeli bulmustu. Yetmedi uzerine her tur antin kuntin aksesuari da almisti. Yetmedi "Weber's Complete BBQ book" kitabini almisti. Kitabin icindeki 150 mangal tarifini okuyup bitirmisti, ama gelin gorun ki yagmur bitmemisti.Biz debahtsiz bedevinin colde kutup ayisina rastlamasinin ne kadar olasi oldugunu anlamis olduk. Yaklasik 2 aydir, bahcede islanan barbeku, masa ve sandalyeler, kamera sakasina donustu. Ancak dedim ya, bugun devran dondu, gunes yuzunu gosterdi, hava 22-25 derecelere dogru yukseliste! Haftasonu mangalla sevgilim arasina hic birsey giremeyecek, dolayisiyla benim ve kuzu pirzolanin arasina da!

Bugun dogum gunum, hayattaki 36.yilim, 40'a yan gozle bakmaya basladigim gun, anneligimin 2. yilina girdigim gun, Anto denen askla tanismamin 14.uncu ay donumu, Londra maceramin 6. yili, saclarimdaki aklarin kontrolden cikisinin 1. yildonumu, sevgilimin sonsuz sevgisinin bilmem kacinci gunu, tum sevdiklerimin hayatima girislerinin farkli farkli yildonumleri, hepsinden ote, bugun gunesi gordugum gun :-)

optum

aslihan