Ayi olmak isteyen leylek... (Paris)

04/01/2010 14:21

Herkese Merhaba,

2010'un ilk is gunu son hiz basladi burda!!!! Sabah jet-lag olmus gibi kalktim yataktan.... Erken kalkmayi ne cabuk unutmusum!!!! Aslinda erken yatmayi da unutmustum sorun ordan kaynaklaniyor....Bu aksam saat 10 yataga kon!

Umarim herkesin yeni yili huzurlu mutlu gecmistir... Bizimkisi gayet sakin, arkadaslarla evde yemek yiyip, gece 12'de BBC'den canli havai fisek gosterisini izleyerek gecti...Sayet gidip canli canli izlemeyi goze alamadik, disarisi -3 dereceydi..Goze alan milyonlarca kisiyi de oturdugumuz kanepeden alkisladik...

Krimis olayinda Paris'teydik..Ben alnimin akiyla 4. geleneksel xmas yemegini atlattim...Ve de 4. senemde kanepelerde uyuya kalarak utanc tablosu cizmemeyi basardim! Kendimle gurur duyuyorum....Ama bu sefer sutten(saraptan) agzi yanmis biri olarak yogurdu(sampanyayi) ufleyerek yedim(ictim)! Alkole hayir diet kolaya evet dedim!

Bol bol aile ortamlarinda konulara Fransiz kalarak gecti 2 gunum....Bu iki gunun mukafati olarak da kalan 2 gunumu sevgilimle Paris sokaklarinda dolasarak gecirdim....Sokaklarini sevdigim sehir Paris....Gidince hic bir sey yapasim gelmiyor, sadece sokaklarda geziyoruz, daha once girmedigimiz, gecmedigimiz bir sokak varsa daliyoruz hemen...Sonra her saat basi sevdigimiz kafelerde mola veriyoruz....Sonra yurumeye devam...Paris'i defalarca tavaf etmemden oturu artik kendimi Haci olarak goruyorum, "Haci de Pariiiiii".... Ama yine de Paris seyahatimin doruk noktasi, charles'in amcasinin evinde seyrettigimiz kisa metrajli, 70'lerden kalan aile filmleri oldu... Sevgilimin cocuklugunu gordum ilk defa, renkli ama sessiz filmlerde....Ne kadar gusel bir cocukmus anlatamam...Ipek gibi sari-kahve saclari, ufacik ispanyol paca panlatonu ve tweed ceketiyle o kadar tatliydi ki.....Bayilirim nostaljik sevgilime oldum!

Bu kis cok soguk geciyor.... Sabah ise gelirken kulaklarimin hissiyatini kaybettim resmen...Burnum da palyaco gibi kip kirmiziydi ( zaten burnum kocaman, bi de kizarinca hic hos olmuyooo).... Disarisi gunluk guneslik ama bu gunesin kimseye hayri yok!  Boyle soguk havalarda canim hic birsey yapmak istemiyor... Disari cikmak eziyet gibi geliyor.....Dislerim kikirdarken hayattan zevk alamiyorum!!!! Bazen keske ayi olsaydim da butun kis uyusaydim diye dusunuyorum.......

Biz insallah mayis sonu Adana'da olucaz, artik SATC 2'yi Real Cinebonus'ta seyrederiz :-)) Simdilik sakin bir ocak ayi hayal ediyorum..... Ama hayallerim yavas yavas is seyahatleri ile yikiliyor....Haftaya Liverpool'da olmam gerekiyormus.... Yine sabahin korunde yollara dusuceem..... Gercekten ayi olmak varmis bu dunyada, hem bal hem uyku.....Sanirim benim icin cok gec....Ben leylek modeli takilmaya devam edicege benziyorum 2010'da da......

Hepinizi opuyorum, haberlerinizi bekliyorum.....

optum

aslihan