09/03/2011 14:08
Sevgili Arkadislerim,
Meyersem hamilelik ne kadar kolaymis...Minik canli icimdeyken hersey cok kolaydi, yarattigi agirlik ve surekli cisimin olmasi disinda bir problemim yoktu....Beslenmesi uyumasi herseyinden kendisi sorumluydu...Ben sadece bi kordonla ona ihtiyaci olan oksijeni ve besini aktariyordum.... Taaa ki , kendisi dunyaya gelene kadar, cunku gelir gelmez, ona icimdeyken hayat veren kordonu kesiveriyorlar....(Bizim durumumuzda kalles babasi kesti, bebegimi bana baglayan kordonu:-) Iste o andan itibaren bebegim bensiz ben onsuz yapamaz olduk. Minicik bir canli ve tamamen bana bagli... Sisede durdugu gibi de durmuyor....Carsidan aldim bir tane eve geldim bin tane hesabi....
Hayatimizda bir donem kapandi ve yeni bir donem acildi. Fatih Sultan Mehmet'in Istanbul'u isgali ile biten orta cag, nasil yeni cagin baslangici olduysa, Antoine'nin gelisi de bizim icin "kavak yelleri" caginin kapanip, "ana-babalik" caginin baslangici oldu. (Aslinda bizimkisine daha cok Fransiz Ihtilali ile baslayan bir hikaye, yeni cagi bitirip yakin caga o zaman gecmistik :-)
Antoine'nin dunyaya gelisi hayatimda yasayabilecegim en muhtesem andi sanirim...O an sadece saniyeler suruyor. Allah'a sukrediyorum, o ani yasadigim icin..Bebegim bi turlu gelemedigi ve 2 hafta geciktigi icin korkmaya baslamistim, bir seyler ters gidecek ve bir sekilde normal dogum yapamayacagim diye...Dokuz ay tasidigim bebegimi ilk goren, ilk dokunan ben olamayacagim, kendi oglumun dogumunu kaciracagim diye odum patliyordu....Sanirim dualarim kabul oldu ki, korktugum basima gelmedi. Her anini dolu dolu yasadim. Minigim icimdem ciktiktan 5 saniye kadar sonra kollarimdaydi, gogsume yatirdim, gozlerini actiginda ilk nefesini aldiginda benim kollarimdaydi, hemsirelerin doktorlarin degil...Daha kordonu ile bana bagliyken, temizlenmeden, elden ele baskalarinin kucagina gitmeden, onunla benim arama kimseler girmeden...Tarifi imkansiz bir ani yasamis, dunyanin en mutlu kadini bendim...Dogurmak ne kadar zorsa, dogmak da o kadar zor..Ikimiz de savasmistik ayni saflarda, birbirimize kavusabilmek icin... Doguma neden mucize dendigini simdi cok daha iyi anliyorum....Ne kadar sansli oldugumu da...
Dogum macerasi bir yana, asil macera dogumdan sonra basladi. Artik evde 55 cm boyunda bir canli var.. Tamamen bize bagimli bir canli....Cok sevimli ve komik bisi...Surekli garip mimikler agiz hareketleri yapiyor, bi cesit balik gibi... Henuz anlayamadigi milyonlarca seyin arasinda bizi en cok etkileyen gece ve gunduzun farkini anlayamamis olmasi....Geceyi gunduz, gunduzu gece saniyor bizim cuce! Geceleri cin gibi...O cin gibi, biz hortlak gibiyiz! Allahtan annem burda, bebek yatistirma teknikleri inanilmaz....
Antoine'la aramizda muhtesem bir bag olustu bile...Ben sevgiyle onu kucagima alip opup kokluyorum, o da karsiliginda uzerime kusuyor...Anne sevgisine kusarak cevap veren bir evladim var, ne mutlu bana...Dun gece sevgisinin dozu iyice artmis olacak ki, bir de uzerime cis yapti ( bu aslinda benim bez baglamasini henuz dogru durust beceremememin bir sonucu da olabilir.) Sevgilim ise ilk hayal kirikligini dun gece Antoine'nin ilk sampiyonlar ligi macinda uyumasiyla yasadi! "Nasil olur da benim oglum, Barcelona
Yurtdisinda dogum yapinca, bir takim Turk gelenek goreneklerinden de mahrum kaliyorsunuz! Turkiye'de dogum yapilir yapilmaz, hatta daha yapilmadan, es dost aile hastanede hazirolda bekler...Ikinci derece yakinlar da dogum olur olmaz, hastaneye kosmak icin yarislar, zira gec kalana bozulma gucenme riski vardir... Once hastaneye gidilir, bebek ve annesi hayirlanir...Sonra onlar eve gecer gecmez, tekrar gidilir bir kez de evde hayirlanir...Pastalar borekler yenir, kaynarlar icilir...O ev haftalarca dolar tasar.... Burda ise vaziyetler tam tersi...Dogumdan sonra kimse rahatsiz etmek istemez, herkes kendinize gelmenizi bekler...Onceleri bana garip gelse de, durumu anlamak zor degil aslinda, burda kimsenin full time hizmetcisi, yardimcisi, ailesi yok..Insanlar bir baslarinalar..Eh hal boyle olunca bize de henuz gelen giden olmadi....Bebegimizin ilk ziyaretcisi hizmetcimiz Maria oldu, bir de guzel hediye getirmis sagolsun! Biz Maria ile avunurken, bugun ilk gercek misafirlerimiz geliyor!!!! Yurt disinda olmak gelenek goreneklerden uzaklasmak anlamina gelmiyor...Evde boregimiz, muzlu pastamiz, hatta kaynarimiz hazir, hepinizi bekliyoruz!
optum
aslihan
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder